درباره

  • من خانم مهندس، فوق لیسانس معماری از دانشگاه کتولیک در واشنگتون دی سی




لوگو

  • در گذر زمان

 
یکشنبه ۱٠ خرداد ،۱۳۸۳

صبح بايد يادت باشه يک وقت جين نپوشی چون همه باز چپ چپ نگاهت می کنند.....هر جا می ری بايد کارتت همراهت باشه چون درها بدون کارت باز نمی شن، حتی در دستشويی..... وقتی توی جلسه شرکت می کنی بايد حتما تا آخرش بشينی حتی اگه از ساعت کارت گذشته.....يادت باشه حتما هر چی روی ميز هست تا حد امکان جمع و جور باشه وگرنه کارگری که می ياد تميز کنه راحت نقشه ها و هر چی هست و نيست رو دور می ريزه.....

اينجا تو اين شرکت که اکثرا مهندسين با تجربه ای هستند، وجود اين خانم مهندس گاهی واقعا به نظر عجيب می ياد.... وقتی ازم می پرسن که فوق ليسانسم رو از کجا گرفتم و بهشون می گم که تازه سال دوم رو تمام کردم....بعضی ها تعجب می کنند....بعضی ها کلی بهم آفرين می گن که زود وارد بازار کار شدم و بعضی ها هم به همه ياد آور می شن که يکوقت حرفی نزنن که خانم مهندس نظرش عوض شه و خدای نکرده رشته اش رو عوض کنه.....دنيای عجيبيه....دنيايی که با آنچه تو مدرسه می بينی و ياد می گيری فرق داره....همين امروز صبح سر کلاس طراحی بوديم....طرح خانه ..... استاد عزيز که هر لحظه حاضره منو از کلاس بيرون کنه چون فکر می کنه من به اين کلاس نياز ندارم، بهم گفت که طرحت برای دنيای واقعی عاليه ولی به بقيه نگاه کن و ببين چی طراحی کردن...بهش گفتم که آخه چه فايده که ما اينجا طرحهايی رو بديم که واقعا حيرت آوره ولی در عمل هيچوقت عملی نيست؟....گفت که  درسته ولی سعی کن هميشه طرحی حيرت آور بدی و بعد به دنيای واقعی فکر کنی و سعی  کنی فکر کنی چطور با دنيای واقعی طتبيقش بدی چرا که اين باعث می شه بازتر فکر کنی و طرحت رو محدود نکنی.....

تو پرانتز......

اگر کسی خانم سوسن کوری، خواننده معروف که تو کاباره های لاله زار زمان شاه می خواند، رو می شناسه بايد بگم که متاسفانه در گذشت.....شايد بهتر باشه گفته نشه که چطور....

 

۸:٠۳ ‎ق.ظ   |پيام هاي ديگران ()

2003-2005 meyb.persianblog.ir | Powered by PersianBlog |